Praca z uczniem z zespołem Aspergera – wskazówki

Opublikowano: 6 maja 2019 roku

Opracowanie: Marta Gągol

Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli

Codzienna praca z uczniem z zespołem Aspergera jest często dużym wyzwaniem, zarówno dla rodziców, jak i nauczycieli, wymaga ona bowiem dużej dozy cierpliwości, rzetelnej pracy i konsekwencji. Wielu młodych pedagogów, w tym nauczycieli wspierających, szuka na forach internetowych informacji dotyczących tego, jak wygląda praca z takim uczniem.

Z myślą o początkujących pedagogach, przedstawiam kilkanaście praktycznych wskazówek, które przydadzą się w pracy z dzieckiem z zespołem Aspergera.

  • Nigdy nie mów do dziecka „spójrz na mnie”, zamiast tego przyłóż do twarzy przedmiot na jakim aktualnie skupia się dziecko, np. ołówek czy zeszyt.
  • Unikaj szumu poleceniowego: komunikuj się krótkimi zdaniami, upewniaj się, że dziecko rozumie polecenie i nie zakładaj, że dziecko rozumie coś tylko dlatego, że odtwarza to, co usłyszało.
  • Dziel zadania na etapy: tłumacz uczniowi indywidualnie polecenia do zadań, upewniaj się czy rozumie polecenia zadań zawartych w sprawdzianach i pracach klasowych.
  • Wyznaczaj limit czasowy na wykonywanie zadania.
  • Kieruj pytania na lekcji bezpośrednio do dziecka, co pomoże w utrzymaniu jego uwagi.
  • Informuj na bieżąco o nadchodzących zmianach w organizacji dnia szkolnego, zapewnisz mu w ten sposób poczucie bezpieczeństwa.
  • W miarę możliwości zapewnij dziecku przewidywalne i bezpieczne otoczenie, pamiętaj że nawet zmiana miejsca w ławce może być dla niego bardzo stresująca.
  • Ustal z dzieckiem sposób przywoływania jego uwagi, np. poprzez dyskretne położenie ręki na ramieniu.
  • Ustal z dzieckiem zasady zachowania i postępowania i bądź konsekwentny w razie nie respektowania ich przez dziecko – jeśli uczeń zna i rozumie zasady, prawdopodobnie łamie je świadomie, poszukaj powodów, dla których to robi.
  • Ustal z dzieckiem, kiedy może mówić o swoich zainteresowaniach, chwal dziecko kiedy udaje mu się stosować do zasad.
  • Wykorzystaj obsesję dziecka jako sposób na poszerzenie wachlarza jego zainteresowań.
  • W przypadku zachowań niepożądanych szukaj ich motywów i reaguj adekwatnie do nich.
  • Jeśli dziecko w jakiejś sytuacji używa ciągle tych samych argumentów, powtarza je – przerwij sytuację, logiczne odpowiedzi czy kontrargumenty nie zawsze przyniosą skutek, gdyż motorem napędowym zachowania jest często zupełnie inna rzecz.
  • Szukaj sposobów rozładowania napięcia ucznia, ustal z uczniem, że w krytycznych sytuacjach, w których dane zachowanie wywołane jest przez stres np. bujanie się na krześle, może robić to przez krótki, odmierzany czas np. 30 sekund.
  • Mów o pozytywnych i negatywnych zachowaniach w sposób bardzo konkretny, nie używaj stwierdzeń: „jesteś niegrzeczny”, w zamian za to podaj przykład konkretnego zachowania.
  • Angażuj dziecko do pracy w parach lub zespołach, staraj się umieszczać ucznia w różnych grupach, ale zachowaj stały element w postaci jednej osoby, która jest dziecku bliska.
  • Nie karz dziecka za objawy choroby! – Pamiętaj, że wiele zachowań, które wydają się z pozoru niegrzeczne, niewłaściwe czy złośliwe, jest często objawem zaburzenia, dlatego staraj się dowiedzieć, jakie są ich powody, zamiast stosować kary.
Bibliografia:
Cybulska R., Dryjańśka J., Gotlin K. „Uczeń z Zespołem Aspergera w szkole ogólnodostępnej”
Maciarz „Dziecko autystyczne z zespołem Aspergera”
Korendo M. „Kryteria diagnozy różnicowej autyzm i zespołu Aspergera”
Własne doświadczenia, wiedza zdobyta na szkoleniach

 

Bookmark the permalink.

Inne artykuły z tej kategorii:

Dodaj komentarz