Zima w stymulacji polisensorycznej – scenariusz zajęć rewalidacyjno-wychowawczych

Opublikowano: 26 lutego 2019 roku

Temat zajęć: ZIMA W STYMULACJI POLISENSORYCZNEJ

Scenariusz przeznaczony jest do realizacji podczas zajęć rewalidacyjno – wychowawczych z wychowankami z głęboką niepełnosprawnością intelektualną w okresie zimowym.

Środki dydaktyczne:
  • śnieg, kostki lodu, woda
  • miski, butelki z zimną i ciepłą wodą
  • olejek miętowy
  • rymowane wierszyki „Kule śnieżne” z „Zabawy z najmłodszymi dziećmi” W. Szuman, „Bałwanek” z „Rysowane wierszyki” W. Szuman
  • podkład muzyczny piosenki „Panie Janie
  • piosenki o tematyce zimowej „Biała zima”, Zima, zima, zima”, Nasza zima zła”
  • muzyka relaksacyjna „Szmer strumyka
  • odtwarzacz
  • PCS zima, fotografie uczestników zajęć
  • komunikator
  • suszona mięta, dzbanek, kubki
  • instrumenty: dzwonki, trójkąty
  • różnorodne materiały w barwie białej, niebieskiej (tkaniny, folie, gąbki, papiery itp)
  • lampa UV
  • figura bałwana
  • czapka, rękawice, szalik (ewentualnie PCS-y)
  • mata stymulacyjna
Cele zajęć

Cel ogólny:

Wielozmysłowe poznawanie otoczenia poprzez odbieranie bodźców z otaczającego świata i integrowanie  tych wrażeń.

Cele szczegółowe

Wychowanek:

  • wykazuje aktywność poznawczą samorzutną i kierowaną
  • odbiera proponowane bodźce zimowe reagując na stworzony klimat zajęć
  • bogaci słownictwo rozumiane związane z porą roku, osłuchuje się ze słowem zima
  • wyraża odczucia związane z czuciem, słuchem, węchem, smakiem, wzrokiem i działaniem
  • poznaje materiał stymulacyjny i naprowadzany uczestniczy w działaniach na nim
  • doskonali chwyt i manipulację
  • ćwiczy wstawanie, chodzenie i siadanie z trzymaniem
  • doświadcza troski o zdrowie
  • jest sprawczy, wysyła komunikaty
  • aktywnie uczestniczy w czynnościach samoobsługowych
  • wykazuje samodzielność w samoobsłudze (picie)
  • czuje się bezpieczny
  • czuje się członkiem zespołu
 Metody pracy:
  • metoda wielozmysłowego poznawania świata „Poranny Krąg”
  • stymulacja polisensoryczna
  • elementy chromoterapii, muzykoterapii, aromaterapii, hydroterapii, biblioterapii
  • metody instrumentalne:
  • modyfikacja zachowań z użyciem wzmocnień stymulujących
  • zabawa z rymowanką
  • elementy metody Affolter
  • elementy metody Snoezelen
  • komunikacja wspomagająca
  • praktycznego działania
  • słowna
  • poglądowa
Formy pracy:

indywidualna, zbiorowa

Przebieg zajęć

I ZAJĘCIA WSTĘPNE
  1. Stworzenie odpowiedniego klimatu spotkania: zaspokojenie potrzeb, zredukowanie niepewności, zapewnienie bezpieczeństwa, stworzenie ciepłego nastroju w pomieszczeniu, utworzenie kręgu (pozycjonowanie).
  2. Zapalenie lampki zapachowej pachnącej miętą.
  3. Obejście z lampką kręgu, spotkanie z każdym z uczestników zajęć.
  4. Śpiewanie powitalnej piosenki, w której wymienia się imię każdego dziecka.
  5. Wymawianie imion z podkreśleniem głoski „a”, nawiązanie dialogu, nagradzanie wokalizacji serdecznością.
  6. Zaznaczenie obecności na tablicy komunikacyjnej (PCS), dostrzeganie zdjęcia, przedstawienie się komunikatorem.
II ZAJĘCIA WŁAŚCIWE

1. WPROWADZENIE W TEMATYKĘ ZIMY

  • Wpuszczenie zimnego powietrza z zewnątrz i wymówienie słów: „zimno”, „mróz”, „zima”.
  • Przybliżenie się do okna i obserwacja ukierunkowana pogody jaką przyniosła Pani Zima.
  • Dostrzeganie znaczka PCS  – zima na tablicy (koncentracja, ćwiczenie chwyty i podawania).
  • Przywdzianie przez nauczyciela białej szaty i wspólne odsłuchanie piosenki „Biała zima”.
  • Słuchanie piosenki mówiącej o oznakach zimy „Nasza zima zła” – pocieranie rąk, nosa, uszu.
  • Włączanie wierszyka „Bałwanek” (komunikator).
  • „Zabawa w ubieranie bałwana” – dostrzeganie postaci bałwana, zimowych niezbędników: czapka, szalik, rękawice; łączenie z PCS–ami.

 2. ODCZUWANIE ŻYWIOŁU

  • Poznawanie wody w stanie ciekłym  i stałym  (twardy lód, puszysty śnieg, ciekła woda).
  • Stymulacja termiczno – dotykowa. Naprowadzanie rękę na dotknięcie, lepienie śniegu, zanurzenie, chlapanie, przelewanie wody, odczuwanie wody ciepłej i zimnej, zraszanie wodą twarzy, dotykanie kostkami lodu policzków i rąk.
  • Zabawa przy słowach rymowanki „Kule śnieżne”, ugniatanie kuli ze śniegu. Czas i rodzaj działań zależą od tolerancji przez wychowanka danego bodźca.
  • Wzmacnianie oddziaływań odgłosami wody: słuchanie plusku wody oraz dźwięków z płyty CD.

3. STYMULACJA SŁUCHOWA

  • Demonstracja instrumentów muzycznych, granie przez nauczyciela  na trójkątach i dzwonkach.
  • Umożliwienie odczucia wibracji, także dotykiem.
  • Koncentracja uwagi uczestników na dźwiękach.
  • Oddalanie źródła dźwięku w celu wytworzenia odruchu orientacyjnego.
  • Zachęcanie wychowanków do wydobywanie dźwięków z dzwonków, trójkątów.
  • Aktywizacja modelowana muzyką, granie akompaniamentu do piosenki „Zima, zima, zima”.

4. STYMULACJA WZROKOWA

  • Otaczanie barwą zimy – białą, przybliżanie wychowankom materiałów o barwie białej o różnorodnej fakturze.
  • Zakładanie na głowy wychowanków białej chusty (samodzielnie lub z pomocą ściąganie chusty z głowy).
  • Poruszanie nad głową białą tkaniną, falowanie, zamieszczanie tkaniny w zasięgu wzroku.
  • Zaciemnienie sali, zapalenie lampy nadfioletowej, pokazywanie w ciemnościach i w świetle nadfioletowym fosforyzujących elementów. Prowadzenie bodźców w różnych płaszczyznach, oddalanie bodźców.
  • Rozrzucanie „śniegu” (papierowe kuleczki).
  • Aktywność dowolna na macie sensorycznej.

5. ODCZUWANIE SMAKU I ZAPACHU

  • Stymulacja zapachem  mięty – przybliżanie suszu  mięty każdemu z wychowanków, umożliwienie wielozmysłowego poznawanie – oglądanie, dotykanie, wąchanie, pocieranie.  Wkładanie do dzbanka, zalewanie wodą, odczuwanie zapachu naparu.
  • Stymulacja smakowa – picie naparu mięty z wrzuconą kostką lodu.

6. RELAKS

  • Odpoczynek przy spokojnej relaksującej muzyce „Szmer strumyka”.
III ZAJĘCIA KOŃCOWE

1. Gaszenie lampki zapachowej.

2. Porządkowanie pracowni po zajęciach.

3. Czynności opiekuńczo – higieniczne.

4. Pożegnanie.

Uwagi: Przebieg zajęć może ulec zmianie w zależności od bieżących potrzeb wychowanków, samopoczucia, zachowań trudnych.

 

Opracowanie: Irena Wasyluk

Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli

                       

Bookmark the permalink.

Inne artykuły z tej kategorii:

Dodaj komentarz