„Antek i tajemnicze lustro”

Autor: Czytelnik Portalu Pedagogika Specjalna
Opublikowano: 24 kwietnia 2026 roku.

Temat: „Antek i tajemnicze lustro” – zabawa dydaktyczna inspirowana opowiadaniem.

Grupa:

4-5-latki

Cel ogólny:

kształtowanie umiejętności nawiązywania i podtrzymywania związków z innymi, gotowości do współpracy

Cele szczegółowe:

Dzieci powinny:

rozróżniać akceptowane i nieakceptowane formy zachowań w relacjach społecznych
współpracować w zespole, planować swoje działania i sprawdzać ich efekt
podejmować próbę wchodzenia w rolę, posługując się mimiką, gestem, ruchem i mową na miarę swoich możliwości

Metody pracy:

słowne (objaśnienia, rozmowa)
oglądowe (pokaz, obserwacja)
czynne (zadania stawiane do wykonania)
inne: koncepcja planu daltońskiego

Formy pracy:

indywidualna
zbiorowa
zespołowa

Pomoce dydaktyczne:

nagranie piosenki „Cześć, jak się masz?”, pacynka, tekst opowiadania, tamburyno, wesoła i smutna buźka, kolorowy krążek, tablica współpracy, obrazki, kolorowe: zielone i czerwone kółka, klej, kartki, rekwizyty: puzzle, miotła, śmietniczka, maskotka

Przebieg zajęć:

I Wstęp

„Cześć, jak się dzisiaj masz?” – piosenka na powitanie

Dzieci siedzą w kole. Obserwują i naśladują ruchy oraz gesty nauczyciela – np. machanie rękami, uniesienie kciuka w górę, śpiewają piosenkę.

„Kodeks dobrego zachowania” – wprowadzenie do tematu/opowiadania

Nauczyciel przypomina dzieciom, że nie tylko w każdej grupie przedszkolnej, ale i w codziennym życiu obowiązują nas pewne zasady i reguły. Kodeks, który mówi nam, jakie zachowania są pozytywne, a jakie negatywne, pozwala na nawiązywanie dobrych relacji z innymi ludźmi. Zaprasza dzieci do wysłuchania krótkiego opowiadaniu o chłopcu, który nie przestrzegał żadnych zasad.

II Rozwinięcie

„Antek i tajemnicze lustro” – opowiadanie nauczyciela

Dzieci uważnie słuchają opowiadania nauczyciela, po jego zakończeniu udzielają odpowiedzi na pytania do tekstu:

Czy Antek znał i przestrzegał zasad kodeksu dobrego zachowania?
Co pokazało mu lustro? Jak się czuł, gdy zobaczył, co zrobił innym ludziom?
Co postanowił zrobić na podstawie rozmowy z lustrem i udzielonych przez nie rad?

Zabawa ruchowa „Pozytywne i negatywne zachowania”

Dzieci maszerują po sali, w różnych kierunkach, w rytm tamburyna. Na przerwę zatrzymują się i słuchają nauczyciela. Jeśli stwierdzenie, które wypowie, można przypisać do pozytywnego/pożądanego zachowania, zgodnego z kodeksem, ustawiają się po odpowiedniej stronie dywanu, blisko jednej z uśmiechniętych buziek. Jeżeli będzie to zachowanie negatywne, blisko jednej ze smutnych buziek, np. zgodnie się bawimy, biegamy w sali i po korytarzu itp.

„Arlekinada” – składanie obrazka pociętego na części, zabawa parateatralna

Dzieci dobierają się w zespoły (3-osobowe) zgodnie z wizualizacją współpracy i zajmują wyznaczone miejsca przy stolikach. Każdy zespół otrzymuje kopertę z pociętym obrazkiem, podejmuje próbę złożenia obrazka w całość i przyklejenia go na kartkę.

Wszystkie zespoły siadają na dywanie z gotową pracą, pokazują ją innym dzieciom a reszta głosuje: jeśli jest to dobre zachowanie, jeden z członków podnosi zielone kółko, gdy złe – czerwone.

W kolejnym, ostatnim etapie pracy, zespoły rozmawiają o zachowaniu przedstawionym na obrazku, planują jak pokażą je za pomocą gestów, ruchów, mimiki itp. Korzystają z rekwizytów przygotowanych przez nauczyciela i wcielają się w rolę.

III Zakończenie

Na zakończenie nauczyciel dziękuje dzieciom za uczestnictwo w zajęciach. Pyta, czego się dziś nauczyły, co zapamiętały.

Antek był zwykłym chłopcem, który mieszkał w małym miasteczku. Miał 10 lat i uwielbiał spędzać czas na podwórku, grając w piłkę z kolegami. Jednak Antek miał też pewną wadę – czasami zachowywał się niegrzecznie i dokuczał innym dzieciom.

Pewnego dnia, gdy wracał ze szkoły, zauważył coś dziwnego na skraju lasu. Błyszczący przedmiot przyciągnął jego uwagę. Podszedł bliżej i zobaczył, że to stare, ozdobne lustro oparte o pień drzewa. Antek rozejrzał się dookoła, ale nikogo nie było widać.

„Co za dziwne miejsce na lustro.” – pomyślał, przyglądając się swojemu odbiciu.

Nagle lustro zaczęło świecić jasnym światłem. Antek przestraszył się i chciał uciec, ale coś go powstrzymało. Z lustra dobiegł głos:

„Witaj, Antku. Jestem magicznym lustrem, które pokazuje prawdę o ludzkich czynach.”

Chłopiec był zaskoczony, ale i zaciekawiony. „Prawdę o czynach? Co to znaczy?” – zapytał niepewnie.

„Oznacza to, że mogę ci pokazać, jak twoje zachowanie wpływa na innych.” – odpowiedziało lustro. „Czy chciałbyś zobaczyć?”

Antek zawahał się, ale ciekawość zwyciężyła. „Dobrze, pokaż mi.” – zgodził się.

Powierzchnia lustra zafalowała i pojawiły się na niej obrazy. Antek zobaczył siebie, jak wczoraj dokuczał młodszej siostrze, zabierając jej ulubioną zabawkę. Widział łzy w jej oczach i smutek na twarzy.

„Czy widzisz, jak twoje zachowanie wpłynęło na twoją siostrę?” – zapytało lustro.

Antek poczuł się nieswojo. Nigdy wcześniej nie zastanawiał się nad tym, jak jego czyny wpływają na innych. „Nie wiedziałem, że tak ją to zabolało.” – przyznał cicho.

Lustro pokazało mu kolejne sceny: jak przezywał kolegę, jak nie podzielił się swoim drugim śniadaniem z głodnym przyjacielem, jak złościł się na mamę, gdy prosiła go o pomoc w domu.

Z każdym kolejnym obrazem Antek czuł się coraz gorzej. Zrozumiał, że jego zachowanie nie było właściwe i sprawiało przykrość innym.

„Co mogę zrobić, żeby to naprawić?” – zapytał lustro, czując wstyd i chęć zmiany.

„To proste, Antku.” – odpowiedziało lustro. „Musisz zacząć traktować innych tak, jak sam chciałbyś być traktowany. Bądź miły, pomocny i empatyczny. Zobaczysz, jak zmieni się świat wokół ciebie.”

Antek pokiwał głową, obiecując sobie, że od teraz będzie starał się być lepszym człowiekiem. Podziękował lustru za cenną lekcję i ruszył w drogę do domu, pełen nowych przemyśleń i postanowień. A gdy już tam dotarł, pierwszą rzeczą, jaką zrobił, było przytulenie mamy i powiedzenie jej, jak bardzo ją kocha. Bo zrozumiał, że to właśnie takie małe gesty miłości i dobroci sprawiają, że świat staje się lepszym miejscem.

Bibliografia:

https://infantylny.pl/bajka-o-zlym-zachowaniu-lustro-zlosliwosci/
Grzegorz Michalak, Plan daltoński we współczesnej edukacji, Warszawa: Difin, 2015
Stowarzyszenie Edukacji Przedszkolnej Inicjatywa i Twórczość, Asystent metodyczny nauczyciela, Toruń, 2022
Gavin Bolton, Drama w edukacji, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1998
Ośrodek Rozwoju Edukacji, Wspieranie rozwoju społeczno-emocjonalnego dzieci w wieku przedszkolnym, Warszawa, 2020

„Antek i tajemnicze lustro” – zabawa dydaktyczna inspirowana opowiadaniem – konspekt zajęć w przedszkolu opracowała: Ewelina Szutarska – Czytelniczka Portalu