Scenariusz zajęć dla dzieci nadpobudliwych psychoruchowo

Opublikowano: 20 kwietnia 2017 roku

Temat: Ćwiczenia rytmiczne, oddechowe dla dzieci nadpobudliwych psychoruchowo

Grupa wiekowa: 8-10 lat

Czas trwania: 45 minut do 60 min (w zależności od indywidualnych możliwości dzieci)

Cele:

  • niwelowanie nadpobudliwości nerwowej, opanowanie niepokoju ruchowego, pobudzanie wyobraźni twórczej
  • kształcenie poczucia rytmu
  • rozwijanie umiejętności komunikacji między nauczycielem a uczniem
  • rozwijanie wspólnej aktywności ruchowej, głosowej i instrumentalnej
  • koncentracja uwagi, naśladownictwo
  • kształcenie świadomości własnego ciała i przestrzeni
  • stworzenie atmosfery zaufania i poczucia bezpieczeństwa
  • stwarzanie nastroju sprzyjającego do pracy z dzieckiem
  • integracja grupy
  • rozwijanie funkcji poznawczych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych
  • zachęcanie do współdziałania w grupie

Metody:

  • aktywne stawianie zadań do działań inspirujących
  • słowne: rozmowa (piosenka), sposoby społecznego porozumiewania się
  • ekspresyjne: ćwiczenia relaksacyjne
  • percepcyjne: pokaz, samodzielne doświadczenia, obserwacja

Formy realizacji:

  •  praca w grupie, w zespołach, parami

Środki dydaktyczne:

  • odpowiednio przygotowana sala
  • sprzęt audio i płyty CD z odpowiednio dobranym repertuarem muzycznym
  • instrumenty: marakasy, bębenki, cymbałki, talerze, tamburyna, instrumenty klawiszowe, materacyk, sakwy
  • olejki zapachowe, świece

PRZEBIEG ZAJĘĆ

Odreagowanie – “O”

  • “Przedstawianie się” – uczestnicy zabawy stają w kole, twarzą do środka. Każdy wymawia swe imię jak najciszej potrafi, następnie powtarza je tak, jak potrafi najgłośniej.
  • “Powitanie” – dzieci biegają po sali w podskokach zgodnie z melodią “Wszyscy są, Witam was”. Podczas przerwy w muzyce uczniowie witają się, podają sobie ręce (mogą wypowiedzieć miłe słowa).

Zrytmizowanie – “Z”

  • Dzieci siadają w kole. Podają sobie piłkę (może to być zwykła torba którą napełnimy liśćmi ) nauczyciel puszcza nagranie „Jabłko ”. Wspólne podawanie piłki do muzyki. Następnie maszerują rytmicznie po obwodzie koła, odtwarzają rytm melodii „Jesienna poleczka” uderzając delikatnie rękoma (może być o rękę lub o nogi) podczas refrenu.
  • Dzieci otrzymują różne instrumenty perkusyjne. Siadają w kole – w środku siedzi nauczycielka z tamburynem. Nauczyciel gra krótkie rytmy, które są natychmiast powtarzane przez wszystkie dzieci (na zasadzie echa).

Uwrażliwienie – “U”

  • Dzieci słuchają fragmentu wiersza M. Konopnickiej pt. “Świerszczyk”.
    “Wicher wieje, deszcz zacina,
    Jesień, jesień już”.
  • Dzieci “malują” w powietrzu figury kojarzące się z wierszem: jesienne mgły, chmury, liście. Ruchy dzieci powinny być płynne, powolne, ręce podczas “malowania” jak najbardziej rozluźnione.

Relaksacja – “R”

„Masaż na dobry humor”

uczniowie stoją w kręgu.

Nauczyciel recytuje wiersz, a dzieci wykonują gesty zgodne z jego treścią:

Żeby było nam wesoło – masujemy swoje czoło.

Raz i dwa, raz i dwa – każdy ładne czoło ma.

Potem oczy, pod oczami i pod nosem, pod wargami.

Język w górę raz i dwa – ładny język każdy ma.

Tu jest głowa, a tu uszy – trzeba swoje uszy ruszyć.

Raz i dwa, raz i dwa – dwoje uszu każdy ma.

Powiedz: mama, tata, lala, i zaśpiewaj: la-la-la-la.

Otwórz buzię, zamknij buzię, pokaż wszystkim oczy duże.

Pogłaszcz główkę ładną swoją i policzki, brodę, czoło.

Poszczyp lekko całą twarz i już dobry humor masz.

  • Dzieci leżą na dywanie (materacu, sakwie)
    Słuchając muzyki Vivaldiego “Cztery pory roku” – “Jesień” wprowadzane są w stan odprężenia psychofizycznego (podczas słuchania muzyki nauczyciel może zapalić świece z domieszką olejków zapachowych).
  • Po krótkim odprężeniu dzieci zaczynają się ożywiać – zabierają się do dalszej zabawy.

Aktywizacja – “A”

  • “Zabawa w zbieranie liści” – nauczycielka rozkłada w różnych miejscach sali jesienne liście – na krzesełkach, stolikach, półkach, podłodze, itp. Przy miarowym akompaniamencie dzieci spacerują po całej sali nie ruszając leżących liści. Gdy usłyszą melodię poznanej wcześniej piosenki “Już opadły liście” (Muz. Stanisław Jedynak, Sł. Krystyna Majewska), szybko je zbierają i układają w bukiety. Zwycięża dziecko, które uzbiera najwięcej liści.

Zakończenie zajęć

Nauczyciel żegna się z dziećmi (z każdym z osobna, podając mu rękę i dziękując za miłe zajęcia), następnie rozmawia z dziećmi na temat zajęć (co im się podobało najbardziej, jakie ćwiczenia sprawiły największą radość a jakie ćwiczenia pomogły w zrelaksowaniu się i odprężeniu).

 

Autor: Joanna Jankowska

Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli

Bookmark the permalink.

Inne artykuły z tej kategorii:

Dodaj komentarz