Scenariusz zajęć rozwijających aktywność twórczą dla uczniów klasy drugiej

Opublikowano: 15 września 2016 roku

balloon-912807_640

Liczba uczniów: 10 osób

 Cele:

  • rozwijanie ekspresji twórczej werbalnej i ruchowej
  •  rozwijanie wyobraźni
  •  usprawnianie pamięci

Pomoce: piłeczka, kartki z literami

 

  1. Powitanie – Daj mi swoją dłoń

Dzieci ustawiają się w kole i zamykają oczy. Nauczyciel przekazuje dalej jakiś ruch (dotyk), np. uścisk dłoni, poklepanie po ramieniu, głaskanie po głowie. Gdy dotyk ten dotrze do prowadzącego, daje on sygnał do otwarcia oczu. Na zakończenie możliwość rozmowy w grupie.

  1. Dokończ zdanie

Gdybym mógł zamienić się w dowolne zwierzę, to byłby to …

  1. Snuj się bajko

Nauczyciel wprowadza nastrój i zaczyna opowiadać wymyśloną bajkę np. dawno, dawno temu, za lasem, w maleńkiej chatce mieszkała dziewczynka… Kolejne dziecko opowiada dalej dodając jedno swoje zdanie itd. Na zakończenie dzieci podejmują próbę odtworzenia całej bajki. Mogą odegrać ją w formie dramy, scenki rodzajowej lub pantomimy.

  1. Skarbonka słów

Zabawa polega na wymienianiu słów według określonych wymogów treściowych. Dzieci wymieniają rzeczy np. tylko białe (śnieg, mąka, cukier itp.). Następnie nauczyciel dodaje kolejne kryterium: wymień rzeczy białe i miękkie, później słodkie (i soczyste) itd.

  1. Wymień 5 przedmiotów

Dzieci ustawione są w kole, przy dźwiękach muzyki podają sobie piłkę. Gdy muzyka umilknie dziecko, które jest w posiadaniu piłki losuje z czarodziejskiej kuli jedną z liter. Ma wymienić 5 przedmiotów zaczynających się na podana literę, a piłka krąży dalej po kole. Ma na to czas, dopóki piłka do niego wróci.

  1. Podaj swój ruch

Dzieci siedzą w kole. Wybrane dziecko wykonuje jeden prosty ruch np. kiwa głową. Kolejne dziecko powtarza ruch kolegi i dodaje swój. Następne dziecko powtarza ruchy kolegów dodając swój ruch.

  1. Kto się zmienił?

Dzieci siedzą w kole. Jedna osoba po dokładnym przyjrzeniu się uczestnikom, wychodzi za drzwi. W tym czasie zmieniamy coś w wyglądzie 2-4 osób, np. zdejmujemy sweter, zmieniamy fryzurę. Osoba powraca zza drzwi i próbuje odgadnąć zmiany. Ułatwienie – kiedy ustalimy, że zmiany dotyczą tylko w jednym miejscu, np. na głowie, stopach.

  1. Pożegnanie

Mówię dziękuję za zabawę i podają rękę każdemu dziecku.

 

Opracowanie: Elżbieta Mucha

 Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli

Bookmark the permalink.

Inne artykuły z tej kategorii:

Dodaj komentarz