Motywacja jako technika wspierająca koncentrację uwagi

Opublikowano: 25 lutego 2019 roku

Dziewczyna z otwartymi ramionami stoi tyłem, wokół na tle nieba kolorowe balony

Od motywacji zależy bardzo wiele. Doskonałym przykładem jest mówca motywacyjny Nick Vujicic.

Motywacja – Co to jest?

Motywacja ma duże znaczenie w koncentracji uwagi. To warunek do podjęcia aktywności spowodowany chęcią uzyskania zamierzonego celu. Procesy motywacyjne wiążą się z napędem pewnych zachowań, kierowaniem nimi i podtrzymywaniem tej aktywności. Każda motywacja to wyzwanie.

 Jak uruchomić motywację?

Wyznacznikiem jest znalezienie źródła energii, który będzie powiązany z trwaniem w optymizmie. Mimo przeszkód, czerpaniem radości z koncentracji na celu, a także pewnej siły napędowej, która pobudzi cię do działania. Jeśli nie będziesz posiadał tej siły, to twoje skupienie osiągnie niski poziom. Nie będziesz mógł się skoncentrować na zadaniu i szybko dopadnie cię zniechęcenie. Uaktywnienie procesów motywacji człowieka kieruje się na określone zadanie, zaś cały przebieg składa się z wielu pojedynczych motywatorów.

Droga do motywacji

Kieruje ona nas do celu i ma niski lub wysoki poziom natężenia. Mocą do pobudzania motywacji oraz jej podtrzymywania jest zasada realności. Im bardziej oceniamy cel za możliwy do zrealizowania, tym góruje w nas motywacja do jego osiągnięcia. Jeśli realizacja celu przynosi satysfakcję, warto dążyć do niego metodą małych kroków.

Kierunki motywatorów

Motywacja ukierunkowana jest na motywację  wewnętrzną, zewnętrzną, osobistą oraz ogólną. Motywatory wewnętrzne są celem samym w sobie i jesteśmy nimi zainteresowani, natomiast pobudki zewnętrzne to zachęty płynące do nas z zewnątrz oraz oddziałujące na naszą chęć do działania. Przykłady:

Czynniki wewnętrzne: zainteresowania, ciekawość, wysoki stopień koncentracji na zadaniu, wyzwania, zredukowanie poziomu lęku przed nauką.

Czynniki zewnętrzne: pochwała, nagroda, korzyści materialne, nauka pod przymusem celem uzyskania nagrody, brak umiejętności skupiania się na konkretnym zadaniu, brak przyjemności i ciekawości z nauki oraz wykorzystania przydatności tej wiedzy w przyszłości.

Z kolei motywacja osobista charakteryzuje się sentencją: „Co mnie najbardziej się opłaca?”. Bez motywacji osobistej nie może istnieć motywacja ogólna skierowana na korzyść i dobro innych.

Myśl optymistycznie, pozytywnie – przykłady afirmacji motywacyjnych w koncentracji uwagi

W działaniach motywacyjnych pozytywne zwroty całkowicie zmieniają dotychczasowy sposób myślenia.  Pomocne okazują się afirmację motywacyjne, oto niektóre z nich:

  • Jestem zmotywowany.
  • Dobrze znam swój cel.
  • Bardzo lubię się koncentrować, izoluje się od bodźców z zewnątrz.
  • Kiedy robię zadanie, jestem skupiony tylko na nim.
  • Koncentracja uwagi to mój styl bycia.
  • Potrafię i umiem aktywnie słuchać.
  • Uczę się efektywnie.
  • Jestem szczęśliwy, że mogę się tego nauczyć.
  • Jestem coraz bliżej osiągnięcia sukcesu.

Ważne również są motta, którymi się kierujemy. Można je czerpać z różnorodnych źródeł lub stworzyć indywidualnie.

Pozytywne nastawienie do nauki to zachęcanie do współpracy

Wzbudzenie zapłonu u dzieci polega na zachęceniu ich wiedzą. Dzieci wtedy są zmotywowane, a zapamiętywanie staje się skuteczne. Jak dobrze wiemy, dzieci wymagają elastyczności. Rutyna i mała aktywność wywołują u nich  natychmiastowy spadek motywacji. Nauka może być świetną zabawą i interesującym doświadczeniem, jeśli włączy się solidną dawkę humoru, który zapewni efektywną pracę umysłową. Szczególnie, że łącząc naukę z zabawą dziecko tworzy swój system wartości. Istotne okazują się wskazówki pobudzające motywację wewnętrzną dziecka. Zwłaszcza aktywizujące techniki przekazywania wiedzy rozbudzające ciekawość poznawczą oraz wykorzystujące zmysły i kreatywność. Aby skutecznie zapamiętywać i jak najdłużej utrzymać koncentrację, potrzebne jest znalezienie indywidualnego stylu edukacyjnego, dzięki któremu dziecko bez trudu przyswoi wiedzę.

Według V.A. Magnesen człowiek pamięta:

  • 10 proc. tego, co czyta,
  • 20 proc. tego, co słyszy,
  • 30 proc. tego, co widzi,
  • 50 proc. tego, co widzi i słyszy,
  • 70 proc. tego, co sam pisze i mówi,
  • 90 proc. tego, co mówi i robi [1]

Tekst powstał w oparciu o niniejsze żródła:
  1. Forzpańczyk, Koncentracja. Skuteczny trening skupiania uwagi.
  2. Gregorczuk, B. Kołtyś, Szkolne wyzwania. Jak mądrze wspierać dziecko w dorastaniu.
  3. Za: G.Dryden, J.Vos, Rewolucja w uczeniu, tłum. B. Józwiak.
  4. Zwoleńska, Terapia zabawą, muzyką i dramą.
[1] Cyt. Za: G.Dryden, J.Vos, Rewolucja w uczeniu, tłum. B. Józwiak, Wyd. Zysk-Ska, Poznań 2003, s. 100

Autor: Kinga Kołodziejczyk

Materiał nadesłany przez Czytelniczkę portalu Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli

 

Bookmark the permalink.

Inne artykuły z tej kategorii:

Dodaj komentarz