Scenariusz zajęć relaksacyjnych dla uczniów klasy III integracyjnej

Opublikowano: 5 kwietnia 2017 roku

 

Liczba uczniów: 13, w tym 3 dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi:

J. – niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim

D. – niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym, autyzm atypowy

M. – niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym, zespół Downa

 

Czas trwania: 45 minut

 

Cele zajęć:

– odprężenie, rozluźnienie ciała, rozładowanie napięcia emocjonalnego

– pobudzenie wyobraźni

– doskonalenie koncentracji uwagi

– integracja grupy

 

Metody, techniki pracy:

– zabawa

– ćwiczenie relaksacyjne

– ćwiczenie oddechowe

 

Formy pracy:

– zbiorowa

– indywidualna

 

Środki dydaktyczne:

– butelka szklana

– tekst do relaksacji (wizualizacji) pt. „Obserwowanie chmur”

– odtwarzacz CD, płyta CD z muzyką Ennio Morricone

 

Przebieg zajęć

Faza wstępna

  1. Powitanie – przybijanie „piątki”

Na powitanie uczniowie przybijają sobie „piątkę”.

2Zabawa „Butelka komplementów”

Grupa siada w kręgu. Dziecko kręci szklaną butelką i mówi coś miłego (komplement) osobie, którą wskaże butelka. Następnie butelką kręci wskazana wcześniej osoba itd.

UWAGA! Należy zadbać, aby wszystkie dzieci usłyszały komplementy.

 

Faza zasadnicza

  1. Zabawa ruchowa „Osoby, które lubią…”

Uczniowie stoją w kręgu; nauczyciel mówi zdanie „Osoby, które lubią banany, zamieniają się miejscami”

Propozycje zadań:

– osoby, które lubią wiosnę zamieniają się miejscami

– osoby, które lubią lody czekoladowe …

– osoby, które mają na sobie coś niebieskiego …

– osoby, które lubić jeść frytki …

– osoby, które mają dzisiaj dobry humor …

  1. Zabawa ruchowa „Myjnia samochodowa”

Dzieci ustawiają się w dwuszeregu parami. Wyobrażają sobie, że tworzą myjnię dla samochodów, a ich ręce są szczotkami, które głaszczą i masują samochód, czyli ochotnika. Ochotnik przechodzi z zamkniętymi oczami między rzędami, a dzieci delikatnie go dotykają, głaszczą i mówią miłe rzeczy, tak żeby myjnię opuszczał „szczęśliwy samochód”.

  1. Ćwiczenie oddechowe „Wydychamy stres”

Uczniowie stoją luźno na środku. Wyobrażają sobie, że są balonami. Wciągają przez nos dużo powietrza udając nadmuchane balony. Przez chwilę przytrzymują powietrze, a następnie powoli wypuszczają ustami i wiotczeją, jakby ktoś wypuszczał powietrze z balonu.

  1. Relaksacja przy muzyce – wizualizacja do tekstu pt. „Obserwowanie chmur”

Nauczyciel prosi dzieci, aby położyły się w wygodnej pozycji, zamknęły oczy i posłuchały.

Wyobraźcie sobie, że  w piękny, letni dzień idziecie przez duży ogród. Kwiaty, które kwitną przy furtce pokryte są jeszcze kroplami rosy. Powoli otwieracie małą furtkę i wchodzicie do ogrodu. Idziecie do tej jego części, która jest już cała w promieniach słońca. Wieje lekki wiatr. W miejscu z miękką, suchą trawą kładziecie się na ziemi. Leżycie na plecach i patrzycie w niebo, po którym przesuwają się małe, puszyste chmurki. Widzicie, że chmury mają różne kształty. Jedna z nich wygląda jak niedźwiedź. Kiedy na nią patrzycie, zmienia swój kształt i staje się krasnalem. Chwilę później wygląda jak zając. Leżcie spokojnie na trawie i obserwujcie chmury; zwracajcie uwagę na to, jakie obrazy wam pokazują (1-2 minuty).

Nadszedł czas, aby opuścić ogród. Pożegnajcie się z chmurami i podziękujcie ogrodowi za to, że możecie przyjść do niego zawsze, kiedy tego potrzebujecie. Wróćcie tą samą ścieżką i zamknijcie za sobą furtkę.

Poprzeciągajcie się przez chwilę i otwórzcie oczy. Bądźcie znowu tutaj – orzeźwieni i pełni energii.

UWAGA! Po wykonaniu ćwiczenia chętne osoby mogą podzielić się swoimi wrażeniami.

 

Faza końcowa

  1. „Przekazanie uśmiechu”

Na zakończenie zajęć dzieci siadają w kręgu na dywanie, każdy kładzie rękę na ramieniu sąsiada z prawej strony i uśmiecha się do niego.

 

Literatura:

Dobrzyńska A., Jurga M., Gry i zabawy na lekcji, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań 2001.

Tomaszek B., Jak pracować z dzieckiem nadpobudliwym w szkole i w domu?, Wydawnictwo Rubikon, Kraków.

Vopel K., Latający dywan. Łatwiejsza nauka dzięki odprężeniu. Ćwiczenia dla dzieci w wieku od 6 do 12 roku życia, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2004.

 

Autor: Edyta Maroszek

Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli

Bookmark the permalink.

Zbliżające się szkolenia online w naszej akredytowanej placówce doskonalenia nauczycieli:

Dodaj komentarz