Asperger. Życie w dwóch światach – książka do biblioteczki pedagoga specjalnego

Opublikowano: 13 listopada 2017 roku

„Wszyscy ludzie mają jakieś umiejętności i są warci tyle samo. Bycie innym przynosi powszechny zysk. Różnorodność jest bazą żywotności, kreatywności i innowacyjności – i jest wyzwaniem. Nie zawsze łatwo zrozumieć sytuację i ludzi, którzy są inni, ale jest to inspirujące i wzbogacające”

Christine Preiβmann

Książka, którą Państwu polecamy, zwraca uwagę pośród licznych pozycji podejmujących problematykę zaburzeń ze spektrum autyzmu, wydanych w ostatnim czasie.

Jest wielce autentyczna, zapewne przez fakt, że jej autorką jest Christine Preiβmann – sama dotknięta zespołem Aspergera. Ale nie tylko dlatego – przez kartki książki cały czas przewijają się świadectwa dorosłych osób, których losy różniły się od życia przeciętnego człowieka, a u których zdiagnozowano to zaburzenie często dopiero w dorosłości.

Asperger Życie w dwóch światach

Siedem osób z zespołem Aspergera opowiada o swoich doświadczeniach w różnych aspektach życia – edukacji, pracy, relacji z innymi ludźmi. Czytelnik poznaje ich własne sposoby i strategie radzenia sobie z codziennymi problemami.

Autorka książki zwraca uwagę na fakt, że zespół Aspergera często uważany jest za łagodną formę zaburzeń ze spektrum autyzmu. Tymczasem jest wręcz odwrotnie. Wiele dotkniętych nim osób cierpi jeszcze bardziej, ponieważ z powodu wysokiego ilorazu inteligencji, środowisko wymaga od nich dostosowania się do norm społecznych, którym nie zawsze potrafią sprostać.

Książka jest adresowana do samych osób ze spektrum autyzmu, ich rodzin, a także do szeroko pojętego otoczenia społecznego, w tym do pedagogów, terapeutów, lekarzy, pracowników socjalnych.

Dla pedagogów szczególnie przydatny może być dokładny opis funkcjonowania szkolnego i relacji z rówieśnikami, niestety nie pozbawiony gorzkich wspomnień. Otrzymujemy także szereg wskazówek do pracy z uczniem i do stworzenia warunków, jakie są niezbędne, by ta praca przynosiła efekty, a uczeń czuł się w szkole dobrze – na tyle, na ile jest to możliwe.

Bohaterowie książki opisują swoje doświadczenia związane z pracą zawodową – jej uzyskaniem, a później utrzymaniem, co wcale nie jest łatwe. Z ich relacji wynika, że aby osiągnąć sukces zawodowy, potrzeba wykorzystania odpowiednich predyspozycji, nierzadko wynikających z autyzmu (np. dokładność, pamięć do szczegółów) oraz stworzenia odpowiednich warunków pracy, które będą przyjazne – ustrukturyzowane, jasne, pozbawione nadmiaru bodźców.

Część książki opowiada o trudnościach w relacjach międzyludzkich, na jakie napotykają w codziennym funkcjonowaniu osoby ze spektrum autyzmu. Bardzo często problemy te przekładają się na życie rodzinne, kontakty z rodzicami, rodzeństwem, a także na zbudowanie udanego związku partnerskiego. Wielu ludzi doświadczając tego typu problemów, nie jest jeszcze zdiagnozowana; kiedy w wieku dorosłym dowiaduje się o zespole Aspergera, zyskuje świadomość ich źródła.

Publikacja dotyka kwestii rodzicielstwa osób z zespołem Aspergera. Choć pragnienie posiadania potomstwa bywa u nich silne, wiele osób targanych jest licznymi obawami i rezygnuje z pełnienia tej roli życiowej.

W realiach współczesnego świata podejmuje się coraz więcej działań mających na celu wsparcie dorosłych osób z autyzmem w dążeniu do samodzielności, niezależności i do szczęśliwego życia. Powstają np. mieszkania treningowe, gdzie autystycy uczą się samodzielnego, codziennego funkcjonowania pod opieką trenerów. Istnieją grupy wsparcia, również Internet daje możliwości pomocy i samopomocy.

Publikacja Christine Preiβmann z pewnością przyczyni się do lepszego zrozumienia ludzi ze spektrum autyzmu oraz do podniesienia świadomości społecznej, a poprzez to stworzenia odpowiedniego systemu wsparcia. Ważne jest przy tym przedstawianie wizerunku osób ze spektrum autyzmu nie przez pryzmat samych zaburzeń i ograniczeń, ale przede wszystkim poprzez pryzmat umiejętności i mocnych stron ich osobowości.

Omawiana książka naprawdę warta jest polecenia. Każdy, kto ma w swoim bliższym, bądź dalszym otoczeniu osobę ze spektrum autyzmu, z pewnością znajdzie tu wiele rozwiązań do wykorzystania. Czytelnik nabywa nade wszystko świadomości trudów życia codziennego oraz sposobów udzielania skutecznej pomocy, ale i odkrywa perspektywy rozwoju osób autystycznych oraz ich mocne strony i talenty.

Asperger Życie w dwóch światach

Pedagogika Specjalna – Portal dla nauczycieli

Bookmark the permalink.

Inne artykuły z tej kategorii:

6 Comments

  1. Nowej wiedzy nigdy dosyć. Chętnie zajrzę w oba światy:)

  2. Z przyjemnością zajrzałabym do świata osób z zespołem Aspergera. Jako pedagog jestem świadoma, że powinniśmy spoglądać na te osoby holistycznie. Starać się je oraz ich rodziców/rodziny zrozumieć i jak najlepiej próbować ich wspierać aby funkcjonowanie w społeczeństwie nie sprawiało im problemów. By nie byli naznaczani i odtrącani przez społeczeństwo tylko dlatego, że różnią się trochę od nas i przez to są nierozumiani.

  3. Moim punktem wyjścia w pracy jest myśl, że nie ma dostatecznie dobrej definicji “normalności”. Istnieją jedynie schematy, w które w mniemaniu innych ludzi, wpisujemy się bądź nie…. Kto więc daję nam prawo do oceniania innych, do sądzenia, iż jesteśmy Ci “zdrowi i normalni”…. A co jeśli to “Ich” wyostrzone zmysły, bodźce i emocje są tymi normalnymi, a my jesteśmy otępiali i próbujemy nauczyć wszystkich wpasowywania się w schematy i patrzenia przez ich pryzmat…. A gdyby tak spróbować spojrzeć na świat Ich oczami…. Czy ten świat nie może być piękny? Czy odpowiedź tkwi w książce??? 7 spojrzeń to wystarczająco dużo aby zobaczyć jak jest po drugiej stronie lustra….

  4. Najbardziej niesamowita jest “wyjątkowość wyjątkowości” osob z Zespołem Aspergera. Mimo jednego zespołu za każdym razem trafiamy na zupełnie różnych ludzi. Jestem nauczycielem wspomagającym i mam dwóch uczniów z Aspergerem. Są to dwie różne osobowości, dwóch różnych wspaniałych i wyjątkowych chłopców. Nie zawsze jest łatwo i przyjemnie, ale zawsze jest ciekawie i zaskakująco.

  5. Ciężar, z jakim muszą zmagać się osoby z niepełnosprawnością w cale nie leży po stronie fizycznych czy też psychicznych ich ograniczeń, lecz po stronie środowiska społecznego. Przestań społeczna bardzo często stwarza bariery nie do pokonania, które z kolei nie pozwalają na pełną radość życia, a w konsekwencji mogą prowadzić do marginalizacji osób z niepełnosprawnością i ich rodzin.

  6. Każdy z nas jest inny. Inny znaczy lepszy – nie skopiowany, powielony, identyczny… Problem zwykle leży w akceptacji, tolerowaniu tej inności, która powinna stać się najcenniejszą wartością. Docenić własną inność oraz inność drugiego człowieka to niezwykła sztuka… Ten, kto potrafi to osiągnąć względem siebie i względem drugiego człowieka posiada cenny skarb – szczęście i spokój w sercu… Nie oceniajmy – żyjmy !

Dodaj komentarz